راهنمای کاربردی چاپ سیلک برای کارگاه‌های ایران

چاپ سیلک از آن کارهایی است که بخش زیادی از آن را نمی‌توان فقط از کتاب یاد گرفت.

ممکن است کسی نام علمی ده‌ها نوع رنگ، حلال و توری را بداند، اما وقتی وارد کارگاه می‌شود نداند برای یک کیسه برنج، نایلون تبلیغاتی یا پارچه چه رنگی انتخاب کند.

در این آموزش تلاش می‌کنیم چاپ سیلک را با زبان ساده و با اصطلاحاتی که در کارگاه‌های ایران رایج است توضیح دهیم.

هدف این مقاله این نیست که کار را پیچیده کنیم.

هدف این است که یک فرد تازه‌کار بعد از خواندن مقاله بداند:

چه توری انتخاب کند؛
چه رنگی برای چه کاری مناسب است؛
رنگ را با چه ماده‌ای رقیق یا تمیز کند؛
داروی حساس چگونه ساخته می‌شود؛
چه زمانی باید از سخت‌کننده استفاده کند؛
چگونه شابلون بسازد؛
و چرا بعضی چاپ‌ها خراب می‌شوند.

چاپ سیلک چیست؟

چاپ سیلک روشی است که در آن رنگ با کمک یک کاردک از سوراخ‌های باز توری عبور می‌کند و روی محصول می‌نشیند.

طرح موردنظر روی توری ساخته می‌شود.

قسمت‌هایی که باید چاپ شوند باز هستند و قسمت‌های دیگر توسط داروی حساس بسته می‌شوند.

به همین دلیل سه چیز در چاپ سیلک بسیار مهم است:

توری مناسب + رنگ مناسب + شابلون سالم

اگر یکی از این سه مورد اشتباه باشد، نتیجه چاپ معمولاً خوب نخواهد شد.

وسایل اصلی چاپ سیلک

برای شروع کار به وسایل عجیب و گران‌قیمت نیاز نداریم.

وسایل اصلی عبارت‌اند از:

میز یا دستگاه چاپ
قاب
توری
کاردک
داروی حساس
طرح روی طلق
وسیله نوردهی
رنگ
حلال یا ماده تمیزکننده مناسب رنگ
محل شست‌وشوی شابلون

در کارگاه‌های حرفه‌ای وسایل بیشتری وجود دارد، اما اصول کار همین‌هاست.

قاب چاپ سیلک

قاب می‌تواند چوبی یا فلزی باشد.

قاب چوبی

برای شروع و کارهای ساده مناسب است و هزینه کمی دارد.

مشکل قاب چوبی این است که ممکن است به مرور زمان و در اثر رطوبت تاب بردارد.

قاب آلومینیومی

برای کار حرفه‌ای مناسب‌تر است.

مزایای آن:

سبک است؛
تاب برنمی‌دارد؛
آب روی آن تأثیر کمتری دارد؛
توری بهتر روی آن کشیده می‌شود؛
برای تیراژ بالا مناسب‌تر است.

تور یا توری چاپ سیلک

یکی از مهم‌ترین انتخاب‌های یک چاپکار، انتخاب توری است.

قاعده ساده این است:

تور درشت‌تر = رنگ بیشتری عبور می‌کند

تور ریزتر = رنگ کمتری عبور می‌کند ولی چاپ ظریف‌تر می‌شود

بنابراین برای همه کارها نمی‌توان یک توری استفاده کرد.

تور پایین برای رنگ‌های غلیظ

تورهای نسبتاً باز برای رنگ‌هایی مناسب‌اند که غلیظ هستند یا باید مقدار بیشتری از آن‌ها روی محصول منتقل شود.

کاربردهای رایج:

چاپ پارچه
رنگ‌های غلیظ
اکلیل
چاپ برجسته
چاپ‌هایی که پوشش رنگ زیاد می‌خواهند

مثلاً تورهای حدود 43 تا 55 در بسیاری از چاپ‌های پارچه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند.

تور متوسط

تورهای حدود 60، 70، 77 و 80 برای بسیاری از کارهای عمومی مناسب هستند.

مانند:

چاپ نوشته
لوگو
طرح‌های نسبتاً ظریف
کاغذ
مقوا
بعضی پلاستیک‌ها
بعضی چاپ‌های پارچه

تور 90، 100 و 120

در چاپ روی سطوح صاف، مخصوصاً بعضی کارهای نایلون و پلاستیک، تورهای ریزتر کاربرد زیادی دارند.

در بسیاری از کارگاه‌های ایران برای چاپ نایلون و کارهای ظریف از:

تور 90

تور 100

تور 120

استفاده می‌شود.

مزیت این توری‌ها این است که مقدار رنگ عبوری کمتر می‌شود و نوشته و خطوط می‌توانند تمیزتر چاپ شوند.

تور 100 و 120 برای چه کارهایی مناسب است؟

از جمله:

نایلون تبلیغاتی
کیسه‌های نایلونی
نوشته‌های ریز
لوگوی ظریف
پلاستیک‌های صاف
چاپ‌هایی که نباید رنگ خیلی ضخیم روی سطح بنشیند

البته نوع رنگ هم بسیار مهم است.

اگر رنگ بیش از حد غلیظ باشد، از تور 120 به‌خوبی عبور نمی‌کند.

یک قانون ساده برای انتخاب تور

اگر رنگ غلیظ است و پوشش زیاد می‌خواهید:

تور بازتر انتخاب کنید.

اگر رنگ روان‌تر است و طرح ظریف دارید:

تور ریزتر انتخاب کنید.

هیچ شماره توری برای همه کارها مناسب نیست.

رنگ‌های چاپ سیلک در بازار ایران

این قسمت یکی از مهم‌ترین بخش‌های آموزش است.

در بازار ایران اسم‌ها و روش‌هایی وجود دارد که ممکن است در کتاب‌های خارجی دیده نشوند، اما سال‌هاست چاپکاران از آن‌ها استفاده می‌کنند.

مادر رنگ پلاستیک برای چاپ پارچه

در بسیاری از کارگاه‌های چاپ تبلیغاتی ایران برای چاپ روی:

پارچه‌های تبلیغاتی
کیسه‌های پارچه‌ای
بعضی گونی‌ها
کیسه‌های برنج
پارچه‌های مصرف تبلیغاتی

از مادر رنگ پلاستیک و ترکیبات مربوط به آن استفاده می‌شود.

این روش به دلیل:

قیمت مناسب؛
در دسترس بودن؛
ساده بودن ترکیب رنگ؛
و تجربه زیاد چاپکاران ایرانی

کاربرد زیادی پیدا کرده است.

مقدار و نوع ترکیب باید با توجه به جنس پارچه و نوع رنگ تنظیم شود.

برای کار تازه بهتر است ابتدا مقدار کمی رنگ آماده شود و روی یک تکه پارچه آزمایش شود.

رنگ پایه آب

رنگ‌هایی که پایه آن‌ها آب است در بسیاری از چاپ‌های پارچه‌ای استفاده می‌شوند.

برای رقیق کردن این رنگ‌ها معمولاً از آب استفاده می‌شود.

اما یک نکته مهم وجود دارد:

آب را نباید یک‌باره و زیاد داخل رنگ ریخت.

بهتر است مقدار کمی اضافه شود، رنگ مخلوط شود و سپس غلظت آن بررسی گردد.

اگر رنگ بیش از حد رقیق شود:

زیر توری پخش می‌شود؛
لبه نوشته خراب می‌شود؛
چاپ سایه می‌اندازد؛
پوشش رنگ کم می‌شود.

رنگ روغنی آستری برای نایلون

در بسیاری از کارگاه‌های سنتی و اقتصادی ایران برای چاپ روی:

نایلون تبلیغاتی
کیسه نایلونی
بسته‌بندی‌های ارزان‌قیمت

از رنگ روغنی آستری استفاده می‌شود.

این روش سال‌ها در بازار ایران مورد استفاده قرار گرفته است و دلیل اصلی آن نیز:

قیمت پایین؛
در دسترس بودن؛
کاربری ساده؛
و مناسب بودن برای بسیاری از چاپ‌های اقتصادی

است.

برای این کار معمولاً رنگ باید به غلظتی برسد که از توری عبور کند اما روی نایلون پخش نشود.

حلال رنگ روغنی در کارگاه‌های سنتی

در بسیاری از کارگاه‌های چاپ سیلک ایران برای رقیق کردن یا تمیز کردن رنگ روغنی از بنزین استفاده شده و می‌شود.

یکی از دلایلی که بعضی چاپکاران بنزین را به تینر ترجیح می‌دهند این است که بعضی تینرها می‌توانند به داروی حساس شابلون آسیب بزنند.

اما باید یک نکته بسیار مهم را جدی گرفت:

بنزین به‌شدت آتش‌گیر است و بخار آن برای بدن زیان‌آور است.

بنابراین:

کنار شعله استفاده نشود؛
سیگار در محیط چاپ وجود نداشته باشد؛
محیط تهویه مناسب داشته باشد؛
ظرف بنزین باز باقی نماند؛
روی پوست دست نریزد؛
دور از دستگاه‌های داغ نگهداری شود.

در کارگاه‌هایی که امکان آن وجود دارد، استفاده از شوینده و حلال تخصصی کم‌خطرتر گزینه مناسب‌تری است.

چرا بسیاری از چاپکاران از تینر استفاده نمی‌کنند؟

یکی از مشکلات تینر این است که بعضی انواع آن قدرت حلالیت بسیار بالایی دارند.

در نتیجه ممکن است به:

داروی حساس
لاک شابلون
قسمت‌های ترمیم‌شده شابلون

آسیب بزنند.

به همین دلیل بعضی چاپکاران باتجربه برای شست‌وشوی رنگ روغنی روی شابلون از حلالی استفاده می‌کنند که تجربه کرده‌اند آسیب کمتری به شابلون می‌زند.

نوع تینر بسیار مهم است و همه تینرها یکسان نیستند.

کاردک چاپ سیلک

کاردک وظیفه دارد رنگ را از توری عبور دهد.

کاردک خیلی نرم، رنگ بیشتری منتقل می‌کند.

کاردک خیلی سفت معمولاً رنگ کمتری عبور می‌دهد و برای بعضی کارهای ظریف مناسب‌تر است.

برای شروع کار، کاردکی با سختی متوسط معمولاً انتخاب خوبی است.

اما مهم‌تر از عدد کاردک، سالم بودن لبه آن است.

لبه کاردک نباید:

کج باشد؛
بریدگی داشته باشد؛
دندانه‌دار شده باشد.

یک بریدگی کوچک در کاردک می‌تواند در تمام چاپ‌ها خط ایجاد کند.

داروی حساس چیست؟

در زبان کارگاهی ایران معمولاً به مواد ساخت شابلون داروی حساس می‌گوییم.

لازم نیست برای آموزش مبتدی از اصطلاحات پیچیده استفاده کنیم.

داروی حساس در سیستم‌های رایج معمولاً از دو قسمت اصلی تشکیل می‌شود:

1. لاک حساس

ماده اصلی و نسبتاً غلیظ است که روی توری کشیده می‌شود.

2. ماده حساس‌کننده

ماده‌ای است که با لاک مخلوط می‌شود تا لاک نسبت به نور حساس شود.

بعد از مخلوط کردن این دو ماده، داروی حساس آماده استفاده می‌شود.

مقدار حساس‌کننده باید طبق دستور همان محصول باشد.

حساس‌کننده بیشتر به معنی شابلون بهتر نیست.

داروی حساس را چگونه روی تور بزنیم؟

در بازار ایران بسیاری از چاپکاران با ابزارهای ساده دارو را روی توری می‌کشند.

اصل مهم این است که لایه:

یکنواخت باشد؛
سوراخ نداشته باشد؛
خیلی ضخیم نباشد؛
خیلی نازک هم نباشد.

اگر دارو خیلی ضخیم باشد، نوردهی سخت می‌شود.

اگر خیلی نازک باشد، دوام شابلون کم می‌شود.

خشک کردن داروی حساس

بعد از دارو زدن، شابلون باید در محیط تاریک یا کم‌نور خشک شود.

شابلون خیس را نباید در معرض نور شدید قرار داد.

محل خشک شدن باید:

تمیز باشد؛
گردوغبار نداشته باشد؛
رطوبت زیاد نداشته باشد.

یک ذره گردوغبار ممکن است بعداً تبدیل به یک سوراخ در چاپ شود.

ساخت طرح روی طلق

قسمت‌هایی که قرار است چاپ شوند باید روی طلق کاملاً مشکی باشند.

هرچه سیاهی طرح بهتر جلوی نور را بگیرد، شابلون تمیزتر ساخته می‌شود.

نوشته و خطوط نیز باید واضح باشند.

اگر طرح روی طلق خاکستری یا کم‌رنگ باشد، نور از آن عبور می‌کند و ممکن است طرح هنگام شست‌وشو خوب باز نشود.

نور دادن شابلون

زمان نوردهی برای همه شابلون‌ها یکسان نیست.

به این عوامل بستگی دارد:

نوع داروی حساس
مقدار حساس‌کننده
ضخامت دارو
نوع توری
قدرت نور
فاصله چراغ
سیاهی طلق

بنابراین بهترین روش این است که هر کارگاه با دستگاه خودش زمان مناسب را پیدا کند و یادداشت کند.

شستن شابلون بعد از نوردهی

بعد از نوردهی، شابلون با آب خیس می‌شود.

قسمت‌هایی که طرح روی آن‌ها بوده و نور ندیده‌اند کم‌کم باز می‌شوند.

فشار آب نباید آن‌قدر زیاد باشد که داروی سالم نیز از توری جدا شود.

بعد از باز شدن طرح، شابلون باید کاملاً خشک شود.

سخت‌کننده شابلون؛ بخش بسیار مهمی که نباید فراموش شود

این بخش مخصوصاً برای چاپ با رنگ‌های پایه آب اهمیت زیادی دارد.

آب موجود در رنگ می‌تواند به مرور زمان داروی شابلون را ضعیف کند.

برای افزایش مقاومت شابلون از ماده سخت‌کننده استفاده می‌شود.

سخت‌کننده باعث می‌شود داروی حساس در برابر:

آب
شست‌وشوی مکرر
تیراژ بیشتر
تماس طولانی‌تر با رنگ پایه آب

مقاوم‌تر شود.

برای چاپکارانی که با رنگ پایه آب کار می‌کنند، استفاده صحیح از سخت‌کننده می‌تواند عمر شابلون را به مقدار زیادی افزایش دهد.

یک نکته مهم

بعضی سخت‌کننده‌ها باعث می‌شوند پاک کردن داروی حساس بعداً بسیار سخت یا حتی غیرممکن شود.

بنابراین قبل از استفاده باید مشخص شود آیا قرار است توری بعداً دوباره بازیابی و استفاده شود یا خیر.

پاک کردن داروی حساس از روی تور

وقتی دیگر به یک طرح احتیاج نداریم، می‌توان داروی حساس را پاک کرد و دوباره از توری استفاده کرد.

در کارگاه‌های سنتی ایران یکی از مواد مورد استفاده برای این کار سفیدکننده یا وایتکس است.

وایتکس می‌تواند به جدا شدن بعضی داروهای حساس کمک کند.

اما باید چند نکته رعایت شود:

روی توری زیاد باقی نماند؛
بعد از کار توری کاملاً با آب شسته شود؛
در محیط دارای تهویه استفاده شود؛
با دست بدون محافظ تماس طولانی نداشته باشد؛
هرگز با اسید، جوهرنمک یا مواد شوینده دیگر مخلوط نشود.

مخلوط کردن وایتکس با بعضی مواد شیمیایی می‌تواند گاز بسیار خطرناک تولید کند.

اگر داروی حساس مخصوص پاک‌کننده خود را دارد، استفاده از پاک‌کننده توصیه‌شده کارخانه معمولاً روش مطمئن‌تری است.

چاپ روی پارچه تبلیغاتی

برای بسیاری از چاپ‌های تبلیغاتی پارچه‌ای می‌توان از:

تور نسبتاً باز؛
رنگ پایه آب یا ترکیبات رایج مادر رنگ؛
کاردک متوسط

استفاده کرد.

چون پارچه مقداری رنگ را جذب می‌کند، معمولاً به انتقال رنگ بیشتری نسبت به نایلون نیاز داریم.

به همین دلیل تور خیلی ریز همیشه برای چاپ پارچه مناسب نیست.

چاپ روی کیسه برنج

کیسه‌های برنج انواع مختلف دارند.

بعضی پارچه‌ای، بعضی بافته‌شده و بعضی دارای روکش هستند.

در بازار ایران برای بسیاری از کارهای اقتصادی از ترکیبات مادر رنگ پلاستیک استفاده می‌شود.

در انتخاب تور باید به بافت کیسه توجه کرد.

هرچه سطح زبرتر و بافت درشت‌تر باشد، معمولاً نیاز داریم مقدار رنگ بیشتری منتقل شود.

چاپ روی نایلون

نایلون رنگ را مانند پارچه جذب نمی‌کند.

رنگ روی سطح آن قرار می‌گیرد.

بنابراین سه مسئله مهم است:

رنگ مناسب + غلظت مناسب + تور مناسب

برای بسیاری از چاپ‌های نایلون می‌توان از تورهای:

90، 100 یا 120

استفاده کرد.

اگر نوشته خیلی ریز است، تور ریزتر معمولاً نتیجه تمیزتری می‌دهد.

اگر رنگ غلیظ است یا پوشش بیشتری لازم داریم، ممکن است تور بازتر بهتر باشد.

جدول ساده انتخاب اولیه

جنس کار	رنگ رایج در کارگاه‌های ایران	تور تقریبی	رقیق‌کننده رایج	نکته مهم
پارچه تبلیغاتی	مادر رنگ پلاستیک / رنگ پایه آب	43 تا 55	آب در رنگ پایه آب	پوشش رنگ مهم است
کیسه برنج	مادر رنگ پلاستیک و ترکیبات پارچه	43 تا 55 یا متناسب با بافت	متناسب با رنگ	بافت کیسه را بررسی کنید
تی‌شرت	رنگ مخصوص پارچه	43 تا 77	متناسب با سیستم رنگ	تثبیت رنگ مهم است
نایلون تبلیغاتی	رنگ روغنی آستری یا رنگ مخصوص نایلون	90 تا 120	در روش سنتی بنزین	ابتدا چاپ آزمایشی بگیرید
کیسه نایلونی ارزان	آستری روغنی	90 تا 120	در روش سنتی بنزین	رنگ نباید بیش از حد رقیق شود
کاغذ و مقوا	رنگ مناسب کاغذ	70 تا 100	متناسب با نوع رنگ	جذب کاغذ مهم است
PVC	رنگ مخصوص PVC	90 تا 120	حلال همان رنگ	حتماً تست چسبندگی
فلز	رنگ مخصوص فلز	90 تا 120	طبق نوع رنگ	سطح باید چربی‌گیری شود
شیشه	رنگ مخصوص شیشه	100 تا 120	طبق نوع رنگ	مقاومت بعد از خشک شدن بررسی شود

این اعداد نقطه شروع هستند، نه قانون بدون استثنا.

چاپکار باتجربه همیشه قبل از تیراژ بالا یک نمونه آزمایشی می‌زند.

چرا چاپ آزمایشی مهم است؟

گاهی دو کیسه نایلونی که ظاهراً یکسان هستند از مواد متفاوت ساخته شده‌اند.

گاهی رنگ یک کارخانه با رنگ کارخانه دیگر فرق دارد.

حتی دمای هوا می‌تواند روی غلظت و خشک شدن رنگ تأثیر بگذارد.

بنابراین قبل از چاپ هزار عدد محصول، ابتدا:

5 تا 10 عدد نمونه چاپ کنید.

سپس بررسی کنید:

رنگ پاک می‌شود یا نه؛
با ناخن خراشیده می‌شود یا نه؛
چاپ پخش شده یا نه؛
رنگ کاملاً پوشانده یا نه؛
نوشته واضح است یا نه.

این آزمایش ساده می‌تواند جلوی خسارت بزرگی را بگیرد.

اشتباهات رایج چاپکار تازه‌کار

رنگ از تور رد نمی‌شود

ممکن است:

تور بیش از حد ریز باشد؛
رنگ غلیظ باشد؛
رنگ داخل توری خشک شده باشد؛
طرح شابلون کامل باز نشده باشد.

نوشته پخش می‌شود

علت می‌تواند:

رنگ بیش از حد رقیق؛
فشار زیاد کاردک؛
فاصله نامناسب شابلون؛
شل بودن توری

باشد.

شابلون هنگام چاپ پایه آب خراب می‌شود

یکی از دلایل مهم می‌تواند مقاومت کم داروی حساس در برابر آب باشد.

در چنین کارهایی استفاده درست از سخت‌کننده شابلون اهمیت زیادی دارد.

داروی حساس با شستن رنگ خراب می‌شود

گاهی حلال انتخاب‌شده بیش از حد قوی است.

این اتفاق ممکن است هنگام استفاده از بعضی تینرها رخ دهد.

به همین دلیل باید همیشه ابتدا حلال را روی قسمت کوچکی از شابلون آزمایش کرد.

چند قانون طلایی استادکار چاپ سیلک

قانون اول:
هر رنگی برای هر سطحی مناسب نیست.

قانون دوم:
هر توری برای هر رنگی مناسب نیست.

قانون سوم:
رنگ را یک‌باره زیاد رقیق نکنید.

قانون چهارم:
قبل از تیراژ بالا حتماً چاپ آزمایشی بگیرید.

قانون پنجم:
برای رنگ پایه آب، مقاومت داروی حساس و سخت‌کننده را جدی بگیرید.

قانون ششم:
حلال قوی‌تر الزاماً حلال بهتر نیست.

قانون هفتم:
شابلون خوب نیمی از کیفیت چاپ است.

قانون هشتم:
تجربه هر چاپ را یادداشت کنید.

شماره تور، نوع رنگ، مقدار رقیق‌کننده و نتیجه کار را بنویسید.

بعد از مدتی این دفترچه از بسیاری از کتاب‌های چاپ برای شما باارزش‌تر خواهد شد.

جمع‌بندی

چاپ سیلک را نباید بی‌دلیل پیچیده کرد.

یک چاپکار تازه‌کار ابتدا باید چند رابطه ساده را یاد بگیرد:

پارچه معمولاً رنگ بیشتری می‌خواهد → تور بازتر

طرح ظریف‌تر است → تور ریزتر

نایلون سطح صاف دارد → رنگ و غلظت مناسب بسیار مهم است

رنگ پایه آب داریم → آب حلال اصلی است و مقاومت شابلون اهمیت دارد

رنگ روغنی داریم → حلال مناسب باید بدون آسیب جدی به شابلون انتخاب شود

کار پایه آب و تیراژ بالا داریم → سخت‌کننده شابلون را فراموش نکنید

طرح تمام شد → شابلون در صورت امکان پاک و دوباره استفاده می‌شود

در بسیاری از کارگاه‌های ایران، تجربه استادکاران طی ده‌ها سال به روش‌هایی منجر شده که شاید دقیقاً در کتاب‌های خارجی نوشته نشده باشند، اما بخشی از واقعیت صنعت چاپ کشور هستند.

هدف آموزش درست این است که تجربه کارگاه را با اصول صحیح چاپ ترکیب کنیم.

نه تجربه قدیمی را بدون دلیل کنار بگذاریم و نه هر روش قدیمی را بدون بررسی، بهترین روش بدانیم.

این نگاه می‌تواند یک کارگر ساده چاپ را به مرور زمان به یک چاپکار ماهر و استادکار واقعی تبدیل کند.

سوالات متداول

برای چاپ نایلون تور 100 بهتر است یا 120؟

برای بسیاری از نوشته‌ها و طرح‌های ظریف، هر دو کاربرد دارند. اگر رنگ غلیظ‌تر یا پوشش بیشتری لازم باشد، تور بازتر می‌تواند بهتر جواب دهد. بهترین روش چاپ آزمایشی است.

برای کیسه برنج چه رنگی استفاده کنیم؟

در بسیاری از کارگاه‌های ایران از مادر رنگ پلاستیک و ترکیبات رنگ پارچه استفاده می‌شود. نوع دقیق رنگ باید با جنس و پوشش کیسه هماهنگ باشد.

حلال رنگ پایه آب چیست؟

در بیشتر سیستم‌های ساده پایه آب، آب ماده اصلی برای تنظیم و تمیزکاری است.

چرا چاپکاران قدیمی از بنزین استفاده می‌کنند؟

قیمت، دسترسی و تجربه کارگاهی از دلایل آن است. برخی چاپکاران نیز معتقدند نسبت به بعضی تینرها آسیب کمتری به داروی شابلون وارد می‌کند. با این حال بنزین بسیار آتش‌گیر است و باید با تهویه و دور از هرگونه شعله استفاده شود.

داروی حساس از چه چیزی تشکیل می‌شود؟

در اصطلاح ساده کارگاهی معمولاً از لاک حساس + ماده حساس‌کننده تشکیل می‌شود.

سخت‌کننده شابلون برای چیست؟

برای افزایش مقاومت داروی شابلون، مخصوصاً در چاپ‌های پایه آب و تیراژ بالاتر.

برای پاک کردن داروی حساس چه استفاده می‌شود؟

در بعضی کارگاه‌های سنتی از سفیدکننده مانند وایتکس استفاده می‌شود. این کار باید با احتیاط، تهویه مناسب و شست‌وشوی کامل انجام شود و وایتکس هرگز با اسید یا شوینده‌های دیگر مخلوط نشود.

تنظیمات پیشنهادی سئو

عنوان سئو:
آموزش چاپ سیلک به زبان ساده | تور، رنگ، شابلون و چاپ نایلون

کلمه کلیدی اصلی:
آموزش چاپ سیلک

کلمات کلیدی مکمل:
تور چاپ سیلک، رنگ چاپ سیلک، رنگ چاپ نایلون، چاپ سیلک نایلون، مادر رنگ پلاستیک، چاپ کیسه برنج، داروی حساس چاپ سیلک، سخت‌کننده شابلون، تور 100 چاپ سیلک، تور 120 چاپ سیلک، کاردک چاپ سیلک

نامک پیشنهادی:
screen-printing-training-iran

توضیحات متا:
آموزش چاپ سیلک به زبان ساده و کاربردی برای کارگاه‌های ایران؛ انتخاب تور 43 تا 120، رنگ نایلون و پارچه، داروی حساس، سخت‌کننده، کاردک، شابلون و رفع عیب چاپ.

دسته‌بندی:
آموزش چاپ سیلک

Alt تصویر اصلی:

آموزش چاپ سیلک و انتخاب تور و رنگ برای چاپ پارچه نایلون و کیسه برنج